2007/May/04

คู่ก็.... : Golf x Mike

กำกับโดย... : _D_

..................................................

สวัสดีค่ะ ดิฉันขอเปิดตัวอีกคนนะค่ะ ดิฉันชื่อนี้ นามสกุลนี้ เกิดวันนั้น เดือนนี้ ปีนู้นน สรุป แฮะๆบอกไม่ได้ค่ะ รู้แต่ว่าชื่อดรีมค่ะ

อย่างที่รู้กันอยู่พวกเรามีกันสามคนค่ะ คือ ดรีม แต๋ม และปอม พวกเราด้วยความบ้าอันใกล้เคียงทำให้เราเข้ามารวมตัวกันในที่นี้ เรื่องนี้ทางบ๊อกอาจจะบอกไว้แล้วงั้นเรามาลองอ่านผลงานแรกนะค่ะ

รักต้องห้ามของเราสองคน

เฮ้อ~~~~~~~~~~~~~~~~~เสียงของชายหนุ่มที่ครางออกมาด้วยความเบื่อสุดขีด พร้อมมองไปที่น้องชายเขาที่ตอนนี้กำลังฝึกซ้อมเพื่อถ่ายเอ็มวี ไฟท์ ฟอ ยู ที่เรานั้นต้องสู้มันเพื่อใครสักคน แต่ที่ผมอยากสู้ให้ก็เห็นจะเป็น.......................เขานั่นแหละ

พี่กอล์ฟตาพี่แล้วนั่งอยู่ได้อู้หรอเดี๊ยวอดหรอกแล้วน้องมันก็มานั่งลงข้างๆผม

อดไรของไมค์ ฮะคิดจะกวนพี่หรอฮะเดี๊ยวเฮอะแล้วผมมันก็กินยาบำรุงที่ต้องกินทุกครั้งที่มันจะต้องกินทันทีที่เหนื่อย

คร้าบพี่ชายสุดหล่อ ไปได้แล้ว

อืมพี่รู้แล้วว่าพี่หล่อ งั้นไปนะสีหน้าที่ปรากฏ

---__---;; ทำไปได้เนาะ

ฮะ ฮ่ะ ฮ่าไปนะน้องรักแล้วผมก็ตรงไปที่ผู้ฝึกสอนที่ตอนนี้เค้ามีสีหน้าว่า

นายกอล์ฟนายตายแน่ ฮึ ฮึ

เฮือก ซวยแล้วตู ToT ช่วยพี่ด้วยไมค์ ช่วยพี่ด้วย

555555555555555555555555+แต่เสียงที่ได้ยิน นายไมค์จำไว้เลยน้องทรยด

ต่อไปนี้เป็นรายการ The Rock ไปเถอะคร้าบบบบบบบบบบบบบมันน่ากลัวมาก

พลั่ก!!!!!!~

โอ๊ยยยยยยยย!!!!!~

พลั่ก!!!!!~

555555555555555555555+

สำเร็จ

สำเร็จกระโดดได้ แล้ววอฟอร์ก ของเราฮะ ฮ่ะ ฮ่าผมทำสำเร็จแล้วคร้าบบบบบบบบวอฟอร์กตีลังกากบ

ที่พวกเราคิดเอง

(แน่ใจนะค่ะว่าพี่คิด : แต่ง)

แฮะๆ ผมคิดแค่ชื่อครับ แฮะๆๆๆๆๆ

(พี่ชั่งกล้า : แต่ง)

เป็นไงพี่กอล์ฟมันไหม กว่าจะเสร็จทำเอาแทบไหม้แหน่ะนายไมค์บ่นเป็นงิบ หลังจากผมถอดสลิงลงมา

ไหนพี่ดูหน่อยจิน้องรักเรามาดูกันแล้วผมก็ทำท่าจะถอดกางเกงออกมา

ไอ้พี่บ้า พี่ไหม้ แล้วดูคนเดียวเถอะแล้วหน้านายไมค์ก็แดงนิด แล้วเดินไป ฮะ ฮ่ะ ฮ่า สะใจจัง แกล้งน้องได้

กอล์ฟเร็วไปแกล้งน้องอยู่ได้เสียงพี่สตาฟดังขึ้นหล้งจากที่ไมค์เดินไป

คร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

พี่กอล์ฟสู้เขานะคร้าบบบบบบบบบบบบแบบว่า........

แบบว่าอะไรของนาย นายไมค์แล้วพี่ชายขอวเขาก็หันมามอง

แบบว่า ตายคาที่ไงพี่ 555555555555+แล้วผมก็หันไปมองไอ้น้องชายสุดแสบ

.

.

.

5 ชั่วโมงต่อมา หลังการ ซ้อมแล้วแดนประหารกอล์ฟไมค์

พี่กอล์ฟเรากลับบ้านวันนี้ผมอยากเล่นบาสง่ะพี่ไมค์พูดพลางเก็บกระเป๋านักเรียนตนเอง

อือ ก็ได้ การบ้านเสร็จยังล่ะคิดจะเล่นน่ะผมถามน้องชายด้วยความห่วง

ก็นิดหน่อยเอ๊ย!!!~ เสร็จแล้วน่าไมค์พูดออกมาด้วยความลังเลพร้อมมองไปทางอื่น

จ้า จ้า น้องรักไปเถอะน่าเร็ว จะได้เล่นบาสกันนะแล้วผมก็นำขึ้นรถไปก่อน

.

.

.

พี่ไปเก็บของและกันนะ ไมค์เอาของมาเดี๋ยวพี่ไปเก็บให้แล้วพี่ชายก็หันไปหาน้องชายที่เขารัก

พลั่ก!!!!~ เสียงของกระเป๋าใบเล็กที่น้องชายของเขาส่งมาให้

ขอบใจนะเพ่~~ ^o^

เอออ - -* แล้วผมก็ขึ้นไปเก็บกระเป๋าให้น้องรักของผม

.

.

.

อ่ะ เสร็จสักทีครับ เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย ไม่รู้ไอ้น้องรักของผมมันแบกอะไรไปบ้าง อ่า.... ถึงที่ที่เราจะเล่นบาสแล้วครับ เอ่อออ......ให้ตายเหอะคนสวยของผมทำผมเคลิ้มอีกแล้ว ภาพที่คนตัวเล็ก (แต่สูงกว่าผม - -*) กำลังเล่นบาสรอผมอยู่ แค่นั้นคงไม่ทำให้ผมเคลิ้มหรอกน่า... แต่ที่ไอ้ตัวแสบนี่มันใส่เสื้อกล้ามโชว์แขนขาวๆ กับปลอยผมที่ค่อนข้างมีน้ำเกาะอยู่เล็กน้อยเนี่ยสิ มันทำเอาผมอยากจะทำตามความต้องการของผมจริงๆเลย.....

(อย่านะฟิกเขามันอีกแนวหนึ่งเดี๊ยวอดเป็นตัวเอกแน่ ฮึ : แต่ง)

อ้าวพี่กอล์ฟ ยืนมองคนหล่ออย่างผมอยู่ได้ จะเล่นก็มาเล่นเดะ โหหห....ไอ้น้องรัก มันช่างไม่ดูตัวเองเลยอย่างมันไม่เรียกว่าหล่อแล้ว ในโลกนี้เค้าใช้คำว่า สวย แล้วว -*-

อย่างนายเค้าไม่เรียกว่าสวยหรอกเหรอ ^^ แซวซะหน่อยดีกว่า

อ๊ากกกกก สวยอีกละ บอกว่าหล่อก็หล่อดิ -*-

เฮ้ยๆๆ ใจเย็น ว๊ากกกกกก จะมาเล่นบาสนะเฟร๊ย อ๊ากกกช่วยด้วยครับ ไอ้คนตัวสูง(กว่าผม)มันจะถีบผมแล้วว

มานี่เลย มาให้เตะซะดีดี >[ ]<!!!

ฮ่าๆๆๆ ใครจะยอมให้เตะฟร๊ะ อยากเตะก็ไล่ให้ทันดิ ^^ ฮ่าๆๆๆ น้องผมมันน่ารักอ๊ะ [ ตกลงแกจะเล่นไล่จับหรือเล่นบาสกันแน่ะวะ : คนแต่ง ]

ย๊ากกกก สกายคิกส์ ......อ่ะ....อ๊ะ

ตุบ!!! เฮ้ย คุณผู้ชมคร๊าบบ ไม่รู้ว่ามันเป็นบุญหรือโชคร้ายอะไรของผมนะ แต่ตอนนี้ไอ้น้องรักของผมมันล้มลงมาอยู่ในอ้อมกอดผมซะอย่างนั้น

เอ่อ -/////-*ตอนนี้นายไมค์มีสีหน้าที่แดงจัดอย่างกับลูกตำลึงสุก แหม น้องผมยิ่งดูยิ่งน่ารักไปใหญ่

เอ่อพี่กอล์ฟ...... -/////////-* พี่กอล์ฟ ปล่อยสิพี่ผมจะเล่น....บาสน่ะ

เอ่อ อืม เอ้าสิ ลุกสินายน่ะ พี่ก็หนักเหมือนกัน กระดูกนายน่ะผมพร้อมแขวะในความสูงของไอ้น้องชายนิดๆ

เอางี้พี่กอล์ฟเรามาเล่นแดนสามแต้มกันดีกว่า แล้วกันนะพี่แล้วผมก็ทำตามที่น้องชายสุดเลิฟมันบอกมาด้วยความสมัครใจ

และแล้วผมก็ใช้ความเตี้ยของผมในการลอดตัวน้องชายผมไปแบบ มิดตัว แล้วชู้ตเข้าให้

พลั่กกกกกก!!!!!!!

โธ่ พี่รอผมบ้างดิ ไม่รอกันเลยแล้วนายไมค์ก็เดินมาทางผมในจุดสามแดน แล้วยืนเทียบกับผม

ซาส์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!~

เอาสิ ถึงพี่เตี้ยแต่ก็เก่งนะ ไอ้น้องรักของพี่แล้วผมก็เอามือเข้าโอบเล็กน้อย

ฟึ่บบบบ!!!~

พี่คิดว่าผมจะไอ้นี่เหรอ ฝนจะตกก็ตกเถอะ ผมต้องเอาชนะพี่ให้ได้

เราไม่สบายแล้วพี่จะทำไงอยู่ความเป็นห่วงของผมก็เกิดขึ้นเมื่อได้ยินความคิดเห็นน้องชายผม

เถอะน่าพี่แล้วโอกาสก็ทำให้นายไมค์ชนะไปหนึ่งแต้ม

เอาเถอะแล้วผมก็รับบอลลูกนั้นแล้วชู้ตใต้ห่วงไปอย่างง่ายดาย

อ๋อเหรอนายไมค์ทำเสียงแบบพี่สามสาว Zaza อย่างหวานทำเอาผมเกือบเคลิ้ม แต่แล้ว

เฮ้ยยยยยยยย!!!!!!!!!!~ นายไมค์เดินมาที่จุดสามแต้มด้วยการสไลด์ แต่ก็เกิดเมื่อพื้นมันลื่นเกินไปที่จะสไลด์ทำให้ร่างของนายไมค์ค่อยล้มลงไป ไม่ ไม่

แต่แล้วสมองก็สั่งการให้ผมแทรกตัวไประหว่างตัวไมค์กับพื้นสนามแทน

พลั่กกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!~

แต่มันก็มีบุญกรรมมาเกี่ยวข้องอีกแล้วเมื่อหน้าของผมกับนายไมค์มันห่างกันเพียงไม่ถึงคืบเลย

แต่ที่ที่หนักสุดคือตอนนี้นายไมค์น้องผมมันนอนทับร่างผมอยู่ แต่จะยังไงผมก็ยังทำให้ไมค์ไม่เจ็บก็แล้วกัน

พะ พ่ะ พี่ กอล์ฟ ลุกสิดูมันพูดมันนอนทับผมแต่มันให้ผมลุกอย่างงี้ก็............. -//////-*

(คิดอะไรเนี่ยเค้าให้ลุกขึ้นโว้ย : คนแต่ง)

โทคครับคนละความหมาย -//////-* _/////_*

นายต้องลุกสิไม่ใช่พี่ พี่รับต่างหากโว้ย ก้นายทับพี่อยู่แล้วอยู่นายไมค์ก็ทำท่าคิดหนักก่อนที่จะหน้าแดงจัด

พี่บ้า -///////[ ]//////-แล้วนายไมค์ก็ลุกแล้ววิ่งเข้าบ้านไปเลย

ถึงเหนื่อยก้คุ้มแฮะเรา^[]^

.

.

.

นายไมค์เราน่ะอาบน้ำยังฮะขึ้นมาไม่ยอมอาบผมกล่าวกับนายไมค์หลังจากอาบน้ำออกมา ด้วยการแต่งกายผ้าขนหนูผืนเดียวดด้วยความเป้นกันเอง

-////////////////- เอ่อพีแต่งตัวเสร็จแล้วเรียกกันน้องรักของผมมันพูดไปก็ก้มหน้าไปไม่ยอมเอ่ยมามองผมเลย เป้นไรกัน ธรรมดามันก็มองกันตามปกตินี่นา

.

.

.

พี่เขาเป้นไรของพี่กันน๊าวันนี้ทำให้อยากบ้าตายทั้งวัน ถ้าผมไปอยู่ข้างแทนก็ดีสิ เดี๊ยวผมชื่อ ไมค์ครับมาฟังหน้าหวานพูดบ้างกันบ้างแล้วกันนะครับ ก็พี่เค้าชอบทำตัวแปลกให้ผม ทั้งมองผมด้วยสายตาแปลก และยังมารับผมอีก และยังจะมารับผมตอนที่ผมล้มลงไปกับพื้นอีก ใครล่ะ ยังอยากที่จะมองหน้าเค้าได้เนี่ย

เดี๊ยวผมอาบก็ได้น่ะผมตอบกลับด้วยความปกติเพื่อกลบเกลื่อนอาการนี้ที่มันยิ่งทวีเมื่อเจอหน้าพี่กอล์ฟ

ได้ยังไงนาย พึ่งโดนฝนมาไปเลยไปอาบน้ำเลยพี่รีบไปก็ได้ ปัดโธ่แล้วพี่กอล์ฟก็ออกไปทั้งกางเกงตัวเดียว

เฮ้อออออออออออ~ ^_^ ผมปล่อยความกลัวออกมาอย่างโล่งใจ

ไมค์แม่บอกลงไปกิน.................... O[]oพี่เขาเปิดประตูออกมาอย่างพลึ่บผลับทั้งทั้งที่ผม

กำลังดึงกางเกงเมื่อลูดลงมาแล้ว

โอ๊ยยยยยยยยย!!!!!!!!!!~ผมลูดซิบขึ้นอย่างรีบแต่สิ่งนั้นมันทำให้ซิบมับงับน้องชายผม ฮือ T[ ]T

ไมค์ เฮ้ยไมค์ โถ่เว้ยน้องเรามันอยู่ดี ไปงับมันทำไมแล้วผมก็เดินไปที่นายไมค์แล้วจักให้ใหม่ในขณะที่นายไมค์ในตอนนี้ -///////////////////////-***

เอ่อพี่ไปนะแล้วผมก็ไปปล่อยให้นายไมค์ยังคงหน้าแดงต่อไป ฮิ ฮิ ของมันก็....เหมือนกันแฮะ

.

.

.

เช้าวันต่อมา ณ teesorm

วันนี้เป็นไรไม่รู้วันเอาแต่ส่ายหัวทั้งวันตั้งแต่ที่บ้านแล้ว

กอล์ฟตั้งใจซ้อมหน่อยสิอาจารย์บ่นใหญ่ โทดคร้าบบบบบบบบบบบ

ไมค์เป็นไรไหมหลังรอดตายผมก็เดินมาหาน้องชายแสนรักของผม

ไม่หรอกพี่มันง่วงนิดหน่อย ไปนะมันถึงตาผมแล้วแล้วน้องชายผมมันก็เดินไปที่อาจารย์

แปลกจริงนายไมค์และแล้วนายไมค์ก็ไปทำท่าวอฟอร์กที่เขาต้องทำต่อจากเมื่อวาน

พลั่กกกกกกกกกกกก!!!!!!!!~ อยู่อยู่ก็มีเสียงเหมือนของหนักหนักตกลงบนเบาะsafe

ไมค์อยู่เสียงทุกคนก็ดังพร้อมกัน เมื่อของหนักนั้นคือ ตัวไมค์ ตัวไมค์

ไมค์ O[ ]Oผมวิ่งไปยังร่างที่ไร้วิญญาณในตอนนี้ของไมค์ถึงแม้มันจะไม่มีเลือดไหลออกมาแต่มันก็ทำให้ไมค์สลบไป

.

.

.

Hospital

ไมค์ ไมค์ลุกขึ้นมาคุยกับพี่สิไมค์ผมเรียกไมค์น้องชายที่ผมรักมากให้ตื่นขึ้นมา ขึ้นมาฟังเสียงผมที่โอดครวญหาเขาอย่างขาดใจ

ไมค์ตื่นสิผมเขย่าร่างบางๆของไมค์อย่างบ้าคลั่งเมื่อภาพที่เห็นมันสามารถทำให้ผมถึงกับตายได้อย่างไม่รู้ตัว

ขอโทษ ครับเราต้องทำการรักษานะครับแล้วนายพยาบาลก็พาร่างบางของไมค์เข้าไป

.

.

.

ตอนนี้ร่างของไมค์ยังคงอยู่ในท่าเดิมหลังจากเข้าตรวจถึงแหมว่าหมอบอกว่าไมค์แค่สลบไปเพราะว่าพักผ่อนไม่พอแล้วปอดบวมนิดหน่อยแต่มันก็ทำให้ผมไม่สบายใจเลย

ไมค์ยังคงเงียบทุกอิริยาบถไม่มีตอบสนองจากไมค์

สิ่งที่ผมเห็นมันทำให้ผมถึงกับนิ่งร้องไห้แต่ในใจมันเจ็บมากที่ต้องเห็นคนที่ผม ระ ไม่ใช่น้องชายผมที่รักที่สุดเพราะคงเป็นไดแค่นั้น

ไมค์ตื่นมาสิพี่อยากบอกว่านายเป็น คนที่พี่ระ ระ น้องที่พี่รักที่สุด ไม่เราคิดอะไรไปนี่เสียงของใครบางคนดังขึ้นข้างหูของผม มันเป็นเสียงที่ รู้แน่แน่ว่ามันเจ็บมากลงกลางใจของเขาผู้นั้น

ไมค์ตื่นมาสิ พี่เจ็บใจมากแล้วนะแน่ล่ะเสียงพี่กอล์ฟแหงเลย ^_^

พี่รักนายนะไมค์อยู่สิ่งไม่น่าเชื่อก็ปรากฏขึ้นมา อะไรนะ บ้าน่าพี่กอล์ฟเป็นไปไม่ได้น่า OoO

ใช่พี่รักนายแต่ทำไงดีไมค์พี่ไม่ได้รักนายแบบพี่น้อง มันเป็นรักที่พี่เองก็เจ็บเพราะมันไม่มีวันนั้น ไมค์ พี่จะทำไงดี ไมค์แล้วน้ำใสใสของพี่กอล์ฟไหลมาลงบนแขนของผม แสดงให้ว่ามันเจ็บปวดแค่ไหนกับคำพูดนั้น

ไมค์ พี่รักนายที่สุด พี่ไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อนพี่ไม่รู้ทำไมมันถึงเจ็บมากขนาดนี้เวลาที่ไมค์เจ็บ

พี่ก็เจ็บ เวลาที่ไมค์เหนื่อยพี่ก็เหนื่อยเหมือนกัน เพราะเราใกล้กันเกินไปใช่ไหม สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นแล้วน้ำตาแห่งความเจ็บปวดก็ไหลหนักกว่าเดิมอีก มันชั่งทำให้ผมเริ่มตงิดไปเรื่อย เกี่ยวกับเรื่องต่างๆที่เกิดมา

พี่อาจจะรักไมค์ไม่ได้แล้ว แต่ไม่ว่าจะยังไงพี่คนนี้จะดูแลน้องชายคนนี้ตลอดไป

จริงหรอแล้วผมก็ลุกขึ้นมาทำเอาชายที่นั่งน้ำตาไหลอยู่ถึงกับ O_O*

ไมค์นายตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่ฮะพี่กอล์ฟถึงกับอึ่งจัดเมื่อคนที่ตนเองพร่ำหานั้นลุกขึ้นมานั่งฟังเขาตั้งแต่ตันจนจบ

ก็ตั้งแต่ พี่รักนายนะไมค์ อะไรประมาณนั้นมั้ง ^_^ผมโกหกไปทั้งที่ผมเองตื่นตั้งแต่แรกแล้ว

เอ่อ -/////- ไมค์มัน...มันพี่กอล์ฟหน้าแดงนิดแล้วก็จ้องหน้าผมอีกครั้งความรู้สึกแปลกๆก็ส่องมาหาผมอย่างไม่รู้ตัว

ว่าแต่เราเอายังไงล่ะแล้วพี่กอล์ฟก็เถิ่บเข้ามาใกล้เราอีกครั้ง ผมตายแน่ ToT

เอ่อ -/////-* ผมไม่รู้ครับทำไงล่ะตูหลับดีดีไม่เอาดันตื่นมาซะงั้น

ว่าไงแล้วอยู่เสียงพี่กอล์ฟมันกลับใกล้เข้ามาอีก

เอ่อ ไอ้พี่บ้....อุ๊บส์!!!!!!~อยู่ผมเกิดหมั่นไส้น้องชายของผมเลยทำโทษซะเลยด้วยการปิดปากให้ซะเลย

ทำไรของพี่น่ะพี่กอล์ฟ -/////////-สีหน้าของนายไมค์จากที่ซีดมากกลับกลายเป็นแดงไปได้

อยากรู้ไหมว่พี่รักไมค์มากแค่ไหนน่ะ ^_^ผมถามเขาออกไปเพราะผมรู้ว่าเขาเองก็เริ่มป่วนใจตัวเค้าเอง

ก็.....พี่บ้า รัก รักพี่กอล์ฟโอเคมั้ยฮะ รักคือรักโอเคมั้ยฮะ พี่บ้า คนมันเขินเป็นเหมือนกันนะ จะบ้าเหรอใครมันพูดได้ทั้งที่อายล่ะ ฮะพี่ ชิส์ๆ -//////-นี่เนาะที่อายจนพูดไม่ออกเล๊ยยยยยยยย!!!~

หรอรักพี่สินะงั้น....แล้วผมก็มองไปกัดแทะเขาจนทะลุเขาตรงตัวเขาหยั่งเต็มที่

ยังไม่ให้ >///////////< ถึงรักก็ไม่ได้หมายความว่าพร้อมนิแล้วเขาก็ปัดหน้าผมทิ้งใหญ่

งั้น.......ผมก็ประกบปางที่แสนบางของผมลงบนริมฝีปากของคนที่ผมรักหลังจากได้มันมาครองไว้ในอ้อมกอดของผมได้สำเร็จ

....................................................

ผลงานอันแรกก็เสร็จสมบูรณ์ด้วยเวลาอันจำกัด จากนังแต๋มที่มันแถบขี่คอไป แต่งไปเชียว ฮิฮิ

งั้นงานนี้ก็เหลือแต่ผู้อ่านช่วยติว และคอมเม้นท์ให้นะค่ะ

DREAMDAIRY

Bye.

V15 ฝากเอ็สเอมเอ็สให้พี่ดิว v15 พี่ชายเราเองนะค่ะ

2007/Apr/29

เรื่องแรกประเดิมเลย: วอนฮัน NC - 17

เอิ๊กๆ เขียนโดย : __T__

.......................................................................

สวัสดีครับผม ฮันกยอง แห่ง Super Junior นักร้องหน้าใหม่ที่แสนจะหน้าหล่อ 555+ ใช่วันนี้วันหยุดไม่งั้นผมคงไม่อารมณ์ดีขนาดนี้หรอก จากที่งานรัดตัวมาอยู่พักนึง ถึงเวลาพักแล้วก็ต้องพักสิฮะ แต่ไม่ได้มีแค่ผมที่ได้หยุดคนเดียวนะครับ มีอีกก็ ซีวอน ลีทึก คังอิน ซองมิน คยูฮยอน แล้วก็ไอ้ไก่ฮยอกอีกหนึ่งคน(ตัว) ตอนี้เหรอครับผมกำลังนั่งตากลมเล่นอยู่ที่ระเบียงในห้องน่ะ นั่งมานานแล้วล่ะ ก็มันเย็นดีนี่ แต่ตอนนี้หิวแล้ว ไปหาไรกในครัวกินกันก่อนดีกว่าครับ

..........................

........

มีอะไรกินบ้างน๊า~ ...ครับ ตอนนี้ผมกำลังเปิดตูเย็นหาอะไรมาลองไส้ลองพุงไม่ให้มันหิวไปมากกว่านี้อยู่น่ะครับ อ๊ะ เจอแล้วใครซื้อบะหมี่ตุนไว้ให้น๊า~ ใครก็ช่างแต่เสร็จผมล่ะ ไม่ไหวแล้ว หิวคร๊าบ >o<

.แจ๊บๆๆ....แง่มๆ...>w< โอ้ว!~ อาหย่อย อ๊ะนั่น ซีวอนน้องในวงสุดหล่อ(น้อยกว่าผมนิดหน่อย)เดินลงมาจากห้องพอดีเลยครับ ไม่รู้เป็นอะไรเวลามันมาเกาะแกะแล้วรู้สึกแปลกอย่างบอกไม่ถูก อ๊ะมันมาแล้ว

ดีครับฮัน กินไรอยู่น่ะ ไม่เรียกบ้างเลย ^^ เหอๆ ซีวอนเดินมานั่งที่โต๊ะตรงที่นั่งตรงข้ามกับผม แล้วยิ้มให้ผมอย่างสดใส อึก... รู้สึกดีแปลกๆแหะ = =?

อ๋อ กินบะหมี่อยู่น่ะ ทำไรล่ะ จะกินเหรอถ้าอยากกิน นู่น~ ตู้เย็นไปเอาออกมาทำเอง ผมพูดพร้อมชี้ไปทางตู้เย็น ฮ่าๆๆๆ ใครจะแบ่งล่ะครับ ฮะ!! ว่าผมใจร้ายเหรอ ป่าวซะหน่อย ก็คนมันหิวนี่ -*-

โหยยย... ใจร้ายอ่ะ งก แบ่งมั่งก็ไม่ได้ ชิส์ ฮันไม่น่ารักเลยอ่ะ อ้าวว.. ดูมันทำๆ มันงอนผมซะงั้น มันทำแก้มป่องแล้วหันหน้าหนีอ่ะ = = จะว่าไปก็น่ารักดีแหะ >< แต่ทำไมฉันต้องง้อนายล่ะ ไม่มีเหตุผลซะหน่อย งอนก็งอนไปเถอะ .

เหอะๆ เรื่องของนายฉันหิว ผมทำท่าทางไม่รู้ไม่ชี้ ก้มหน้ากินบะหมี่ในชามต่อ แล้วสักพักซีวอนมันก็ลุกพรวดขึ้นมา แล้วเดินออกไปจากห้องครัว อย่างรุนแรง ----เฮือก---- ผมหมดอารมณ์กินเลยครับ โอยย...ตกลงว่าผมต้องไปง้อมันใช่มั๊ย?... เอาฟร๊ะ ก็ได้ๆๆๆ -*-แล้วมันไปไหนแล้วเนี่ย ลองขึ้นไปดูที่ห้องก่อนก็แล้วกัน

แอ๊ดด~~ เสียงประตูห้องของซีวอนถูกเปิดออกอย่างช้าๆโดยมืออันเรียวยาวสวย ของผมเองทำไมต้องเปิดเบาๆน่ะเหรอ ก็กลัวเปิดไปเจอสิงโตกระโดดฟัดตายทำไง =.= เอาล่ะครับช่วยเชียร์ให้ผมง้อไอ้น้องสุดหล่อได้ที

ซีวอน หวัดดี ^^ ผมทักแล้วยิ้มแบบเจื่อนๆ พร้อมกับตรงเข้าไปนั่งข้างๆซีวอนที่ตอนนี้กำลังนั่งนิ่งอยู่ปายเตียง

....... ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก......

นี่ซีวอน นายงอนฉันเหรอ o_O? หลังจากที่เงียบไปนาน ผมก็เลยเริ่มเข้าเรื่องซะเลย

........ มันไม่ตอบอีกแล้วครับ แถมหันมามองหน้าผมอีกต่างหาก ---เฮือก--- มันงอนผมจริงๆเหรอเนี่ย หน้ามันไม่มีรอยยิ้มเหมือนทุกครั้งที่มันพูดกับผมเลยครับ เอื๊อก~ ผมจะชะตาขาดวันนี้มั๊ยครับ

..เ....อ....อ..อ่...อ...เอ่อ.....ครับ ผมพูดตะกุกตะกัก ทำไรไม่ถูกเลย

..... ครับ ไอ้สิงโตตัวนี้มันยังคงมองหน้าผมต่อไป -*- จะมองทำไมนักฟร๊ะ มันรู้สึกแปลกๆนะเว๊ย แล้วหน้าแกตอนเนี๊ย น่ากลัวชะมัด -*-

เออๆๆ เอาเป็นว่าฉันขอโทษ เดี๋ยวฉันทำให้นายกินใหม่ก็ได้เอ้า โอเคมั๊ย? ครับ...ผมไม่รู้จะง้อยังไงแล้ว อ๊ากกก มันจะงอนไรนักหนา กับอีแค่ ไม่แบ่งบะหมี่ให้กินเนี่ยนะ -*-

ไม่ต้องหรอกครับ ช่างมันเถอะ อ้าว เป็นงั้นไป

อ้าว...แล้วนายจะให้ฉันทำยังไงล่ะ กะอีแค่ไม่แบ่งบะหมี่ให้กินแค่เนี๊ยะ ถึงกับงอน ผมเริ่มขึ้นเสียงครับ ไอ้วอนมันจะอะไรนักหนา ไมมันชอบงอนผมจัง ตอนนั้นผมแค่ กอดดงแฮมันถึงกับงอนไป 2 วัน โหยยย -*-

ป่าว ผมไม่ได้งอนเรื่องนั้นครับ อ้าวแล้วแกงอนไรอีกล่ะวะ

อ้าวแล้วทำไมล่ะ อ๋อ หรือนายงอนที่ฉัน ไม่สนใจ ไม่แคร์นาย ไมอ่ะ หรือนายชอบฉัน ฮ่าๆๆๆ ผมขำแล้วก็แกล้งแหย่เขาเล่นน่ะ ฮ่าๆๆ ผู้ชายด้วยกันจะชอบกันได้ไง จริงมะครับ?

......O_O!! มันเงียบแล้วมองหน้าผมซะงั้นอ่ะ มันทำหน้าจริงจังมากเลยตอนนี้ นี่มันน้องผมเหรอเนี่ย มันดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่าผมซะอีกนะ เฮ้ย เดี๋ยว หรือว่า.......อ๊ากไม่นะ ที่ผมพูดไป มันถูกเหรอ O[ ]O!!!

เฮ้ยๆ.. แกอย่ามาทำหน้าอย่างงั้นดิ ฉันใจไม่ดีนะเว๊ย ซีวอนยืดตัวนั่งตรงๆแล้วจ้องหน้าผมแบบเอาจริงเอาจังมากเลยครับตอนนี้ อย่าจ้องเด้! พอโดนจ้องนานๆเข้าผมเริ่มรู้สึกหน้าร้อนๆ หัวใจเริ่มเต้นผิดจังหวะ แล้วครับผมไม่เข้าใจตัวเองเลย เป็นอะไรไปเนี่ยเรา

อืม....ใช่ครับ พี่พูดถูกแล้ว พี่รู้มั๊ยว่าผมแอบชอบพี่มานานแค่ไหน แต่พี่ไม่เคยรู้เลย ทุกครั้งที่มีคนมากอดพี่ มานอนตัก มาจับมือ กอดคอ หรือซบใหล่ก็ตาม ผมรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็ไม่กล้าที่จะแสดงบอกไป เพราะกลัวความสัมพันธ์ของเราจะเปลี่ยนไป แต่ตอนนี้ ผมเก็บความรู้สึกที่มีต่อพี่ไว้ไม่ไหวแล้ว...

.......

.......

เงียบ.......

ไม่มีใครคิดแม้แต่จะพูดอะไร ตอนนี้ซีวอนกำลังผลุบตาลงต่ำก้มหน้าไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมามองผมเลย ครับ ผมได้แต่มองเขาตาค้าง ไม่คิดเลยว่า ที่ผมคิดไว้จะเป็นความจริง แต่ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ล่ะ ไม่ใช่ว่าผมลังเกียจเขานะ แต่ว่าผมอึ้งมาก ผมไม่แน่ใจตัวเองเลยครับ

นี่ ซีวอน นายล้อฉันเล่นใช่ไหม? หลังจากที่เงียบกันไปอยู่นาน ก็เป็นผมพูดขึ้นมาก่อน

ป่าวครับ ผมไม่ได้ล้อเล่น ผมจริงจังครับ ซีวอน....

........."

ผมรักพี่จริงๆนะ ทุกครั้งที่ผมเรียกพี่ ผมอยากเรียกพี่ว่าฮันนี่ แต่กลัวพี่จะว่า ผมก็เลยไม่เรียก ทุกครั้งที่มีคนมาเกาะแกะอยากจะไปกันหรือพาพี่ออกมา ก็ทำไม่ได้ ทุกครั้งที่พี่ไม่สบายผมก็ได้แต่คอยดูแลอยู่ห่างๆ เวลาพี่มีปัญหา หรือเสียใจ อยากจะเข้าไปกอด อยากเข้าไปปลอบ แต่ก็ทำไม่ได้ แต่ตอนนี้ผมได้บอกทุกอย่างกับพี่ไปแล้ว ตอนนี้ก็เป็นพี่แล้วล่ะ ว่าพี่จะรับผมเป็นคนรักของพี่ได้หรือป่าวครับ? ซีวอนพูดออกมาอย่างยาวต่อเนื่อง ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองเป็นอะไรแต่ตอนนี้ ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ขยับตัวลำบาก รู้สึกร้อนขึ้นมาที่หน้า ตอนนี้ผมควรจะตอบตกลงเขาไปดีไหม ผมไม่รู้ว่าผมจะรู้สึกแบบเขาหรือป่าว แต่ตอนที่เขา ไปกอดฮีชอลบ้าง ไปหอมแก้มดงแฮบ้าง หรือบางทีที่เขาไปซบใหล่พี่ลีทึก ผมรู้สึกหงุดหงิดแปลกๆ ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น

.......... ผมไม่ได้ตอบอะไรตอนนี้ผมกำลังเงียบ ไม่กล้าเงยหน้าสบตาเขา เพราะตอนนี้ซีวอนจ้องผมเพื่อรอคำตอบอย่างเอาเป็นเอาตาย

ว่าไงครับ พี่ฮัน ^__^ ซีวอนยิ้มให้ผมอย่างอ่อนโยน มันเป็นรอยยิ้มที่ทำให้ผมประทับใจทุกครั้งที่ได้เห็นมัน ผมรู้สึกอยากเก็บรอยยิ้มนั้นไว้คนเดียว ไม่อยากให้ใครได้รับมันนอกจากผม อ๊ากกก เดี๋ยวนะ แล้วตกลงนี่....หรือว่า.....หรือ...ว่า....... ผมก็รักซีวอน!!!!!!!!!!!!!.

.

.

.

.

อ......อะ...อื....ม...อืม. ผมพูดเสียงเบา เบาแทบจะไมได้ยินเลยล่ะ ถ้าได้ยินก็คงไม่รู้เรื่อง

หืม? อะไรนะครับ ผมไม่ได้ยินเลย o_O? แล้วก็จริงแบบที่ผมบอก ไอ้เด็กบื้อมันไม่ได้ยินครับ

อืมม.....กะ...ก้อ..ดะ...ได้... ผมพูดเสียงดังขึ้นมาอีกนิดนึง

ฮะ!? อะไรนะครับ ^^ ดูมันสิครับ ไอ้เด็กบ้านี่มันยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ผมอ่ะ อ๊ากกกส์ มันแกล้งผมรึป่าวเนี่ย >[ ]<!!!

ก็บอกว่า ก็ได้ไง ฉันก็รักนาย!! โอเคมั๊ย!! คราวนี้ผมตะโกนเต็มที่เลยครับ อ๊ากก ผมเขินนะเนี่ย >////<

ครับ ผมได้ยินแล้วครับฮันนี่..... ได้ยินชัดเลยล่ะครับที่รัก ที่รักน่ารักมากเลย ^^ อ๊ากก ไอ้เด็กนี่มันแกล้งช้านจริงๆด้วย

อ๊ากก ใครอนุญาตให้นายเรียกฉันว่า ฮันนี่ฮะ! ผมตะคอกพร้อมใช้มือทั้งสองข้างทุบไอ้เด็กบ้านี่กลบความเขิน >//////<

อ๊ะ!!

ตึก.....

.

.

ตอนนี้ไอ้นู๋ว๊อนมันจับมือผมด้วยมือของมันเพียงข้างเดียว แล้วกดให้ผมนอนลงกับเตียง ตอนนี้พวกเราอยู่ในลักษณะที่ซีวอนค่อมผมอยู่ อ๊ากกก มันจะทำอะไรผมเนี่ย รึว่า...... อ๊ากกก!!

อ๊ากกก เฮ้ย!! ไอ้เด็กบ้า ไอ้สิงโต แกจะทำไรช้านนน ออกป๊ายยยย >[ ]<!! ผมดิ้นจนสุดแรงแต่ก็ไม่หลุดออกจากเงื้อมมือสิงโตตัวนี้ มันไปเอาแรงมาจากไหนวะเนี่ย ไอ้แรง......(คิดกันเอาเองนะครับ)

นิ่งๆน่าที่รัก ผมไม่ทำแรงหรอกนะครับ ^^ ----เฮือก----

ไม่ใช่ช้านกลัวเจ็บแต่ช้านไม่อยากทำเลยต่างหาก อ๊ากก ไอ้ว๊อนน ไอ้หื่น ไอ้สิงโตบ้า ไอ้...อุ๊บ.. อ๊ากกก ไอ้สิงโตหื่นมันจูบผมอ่ะ

...อือ....อื้อ...อืมม.... ผมครางออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ไม่รู้ทำไมผมรู้สึกโกรธตัวเองจริงๆตอนนี้ร่างกายผมมันไม่มีเรี่ยวแรงเลย ผมเผลอตอบรับการกระทำของซีวอนโดยไม่รู้ตัวซะแล้ว ทำไมไอ้เด็กบ้านี่มันจูบเก่งจัง เก่งกว่าผมเยอะแยะเลย

เป็นไงบ้างที่รัก ^^ สักพักซีวอนก็ถอนริมฝีปากของเขาออก แถมยังมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ผมอีก มันทำให้ผมมีลางสังหรณ์แปลกๆมากกว่าเดิมแล้วล่ะ

ตาบ้า อ๊ากกกช้านจะฆ่านาย ตอนนี้ผมดิ้นอยู่ในอ้อมอกซีวอนครับ ดิ้นยังไงก็ดิ้นไม่ออก อ๊ากกก ตกลงว่าผมต้องยอมมันใช่มั๊ย ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เอาน่า นะนะ ผมอดใจไม่ไหวแล้วอ่ะ ฮันนี่น่ารักขนาดนี้ใครจะอดใจไหว ผมรักคุณนะ ฮันนี่ ^__^ อ๊ะ ซีวอนยิ้มแบบนี้อีกแล้ว เห็นทีไรรู้สีกใจอ่อนวูบวาบทุกที >/////<

นี่~ ฮันนี่ครับ

หืม? ไรเหรอ? O.< ผมถามซีวอน(ของผม) อย่างสงสัย

ฮันนี่รักผมมั๊ย?O.O!!!

นายถามไรเนี่ย มันต้องบ้าแล้วแน่ๆ อยู่ดีดีถามอะไรแบบนี้อ่ะ

ก็ผมอยากรู้นี่ครับ บอกผมหน่อยนะครับ ผมอยากได้ยินมันมากเลย ^__^ โอ๊ยย ไอ้เด็กบ้า -*-

..ก...ก้อ.....อื...อืม......ฉ..ฉัน....รัก.....น.....นา...นาย...ซีวอน ผมพูดตะกุกตะกักแทบไม่เป็นภาษา

อะไรนะครับผมฟังไม่ค่อยออกเลย พูดชัดๆหน่อยสิครับที่รัก ^^ โอ๊ยยย จาแกล้งกันเรอะ

ฉัน...รักนาย....ซีวอน -/////- คราวนี้ผมพูดค่อนข้างเต็มเสียง แต่ก็ยังมีตะกุกตะกักอยู่บ้าง อ๊ากกก เขินเว้ย

ครับที่รัก ผมได้ยินแล้ว ผมก็รักคุณฮันนี่ของผม งั้น...ทั้งตัวและหัวใจของคุณผมขอนะ ^^ ว๊าวว ไอ้สิงโตมันทำหน้าน่ารักอีกแล้ว ผมจะละลายแล้วน๊าแต่ เอ๊ะ ตัวและหัวใจ เอ้ย ได้ไงอ๊ากกก

เย้ย ม่ายน.......อุ๊บ..ไอ้อ้า......ออกไออ๊ะเอ๊ย....อื้อ.... ไอ้บ้า ออกไปนะเว๊ย ไม่ทันแล้วครับ ไอ้ซีวอนมันจูบผมอีกแล้ว อ๊ากกก

แคว่ก...............

O.O!! เฮ้ย!!!!! มันดึงเสื้อผมขาดหลุดออกจากตัวเลยครับ

อ๊ากก ไม่น๊า~ ผมดิ้นยิ่งกว่าเดิมอีก

....อื...อ....อืม....อื้ออ...... ผมครางออกมาอย่างหยุดไม่อยู่ เพราะซีวอนเริ่มก้มลงจูบตามซอกคอของผมแล้ว ตอนนี้ร่างกายผมไม่มีเรี่ยวแรงเลย

ซีวอนเริ่มสร้างรอยคิสมาร์คตามร่างกายของผมตอนนี้มือที่แสนจะซุกซนของซีวอนเริ่มปลดเข็มขัดและกางเกงขอผมแล้ว ผมสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร เพราะตอนนี้เรี่ยวแรงของผมหายไปไหนหมดก็ไม่รู้ ตอนนี้ผมอยู่ในสภาพร่างกายที่เปลือยเปล่า ไม่มีสิ่งใดปกปิด ตอนนี้ซีวอนกำลังจัดการเสื้อผ้าของตัวเองอยู่

....อืมมม.....อื้อออ.....ผมครางอีกครั้งเมื่อซีวอนเริ่มประทับรอยคิสมาร์คลงบนล่างกายผมอีกครั้ง

.....อื้ออ....ซี..วอน....อ๊า............ ซีวอนใช้ปากกอบกุมส่วนอ่อนไหวของผมอยู่ ทำไมนะ เจ้านี่มันเด็กกว่าผมอีกแต่กลับทำอะไรแบบนี้ ได้ชำนาญอย่างนี้

...อ๊ะ....อ่ะ.....อ๊า.......... ผมครางออกมากเรื่อยๆ เมื่อซีวอนใช้ลิ้นของเขาโลมเลียส่วนนั้นเร็วและแรงเรื่อยๆ จนความต้องการของผมพุ่งจนถึงขีดสุด..........

...อ๊ะ.....อ๊า~~ซี...วอนน. ผมกระตุกอีกครั้งแล้วครางออกมาอย่างสุดเสียง น้ำสีขาวขุ่นทะลักล้นออกมาจากปากของซีวอน ผมตกใจมากที่ซีวอนกลืนกินมันลงไปอย่างไม่มีท่าทีรังเกียจ ตอนนี้ผมหอบเพราะความเหนื่อยอยู่ หน้าผมร้อนผ่าว แดงระเรื่อ ซีวอนกำลังจ้องมองผมอยู่แต่ผมกลับเบินหน้าหนีไม่กล้าสบตาเขา ก็มันน่าอายนี่นา นี่มันครั้งแรกของผมเลยนะ >///////<

เป็นไงบ้างครับที่รัก ไหวรึป่าว ซีวอนถามผมด้วยความเป็นห่วง สายตาเขาทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นมาก

...อ....อืมม......ฉันไม่เป็นไร.. แล้วซีวอนก็เลื่อนมาประทับรอยจูบที่หน้าผากของผม มันเป็นสัมผัสที่อ่อนโยนมาก

งั้นผมทำต่อเลยนะครับ อาจจะเจ็บบ้าง แต่ทนหน่อยนะครับที่รัก ใช่ครับ ผมก็สะดุ้งกับคำที่เขาพูดออกมา แต่พอเขายิ้มให้มันทำให้ความกังวลของผมจางหายลงไปเลยครับ

อืมมม.......ฉันจะทน....เพื่อนายนะ... ผมตอบเขินๆ หน้าแดงระเรื่อ จนซีวอนเผลอยิ้มกับท่าทางแบบนั้นของผมแต่ผมเขินนะครับเนี่ย

ฮันนี่น่ารักที่สุดเลย... ซีวอนชมผมก่อนที่จะจูบผมอีกครั้ง

อ๊ะ.......อื้ออ.....อ... ผมครางออกมาพร้อมกระตุกเล็กน้อยเมื่อนิ้วเรียวของซีวอนสอดใส่เข้ามาภายในช่องรักของผม ซีวอนค่อยๆขยับนิ้วเข้าออก เรื่อยๆ เริ่มจากช้า แล้วก็เร่งจังหวะเพิ่มขึ้นให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ จากหนึ่งนิ้ว เป็นสอง และสาม

...อ๊า~~~............. ผมครางออกมาอย่างต่อเนื่อง สักพักซีวอนก็ถอนนิ้วของเขาออกจากช่องรักของผม

อ๊ะ......ซีวอน....จะ.......เจ็บ....... แล้วซีวอนก็สอดใส่ความเป็นชายของเขาเข้ามาแทน มันทำให้ผมสะดุ้งสุดตัว ซีวอนค่อยๆ ขยับแก่นกายของเขา เข้าออกอย่างช้าๆ ก่อนที่จะเร่งจังหวะ ขึ้นเรื่อยๆ จากช้า เป็น เร็ว จากเบา เป็นแรง ก่อนจะกระแทกมันสุดแรง หลายๆครั้ง

ไม่เป็นไรนะครับที่รัก ผมอยู่นี่ ทนหน่อยนะครับ ซีวอนปลอบโยนผมโดยการ จูบลงตามหน้าผาก แก้มใสๆ จมูก และลงมาที่ปากของผมอย่างอ่อนโยน ไม่รุนแรง ทำให้ผมผ่อนคลายไม่เกร็งเหมือนก่อนหน้านี้

อ๊ะ.....อ๊า~~อื้อ~อ๊า~~~.. จากนั้นซีวอนก็กระแทกแก่นกายแรงขึ้นๆ เรื่อยๆ แรงขึ้นจนความต้องกายของเราสองคนพุ่งขึ้นถึงขีดสุด

...อ.....อ๊ะ...........อ๊า~~~~~~~.....ซีว๊อนนน.........

...อื้มมม........ฮันนี่~~

ซีวอนและผมปลดปล่อยความต้องการออกมาพร้อมกัน ซีวอนค่อยๆขยับแก่นกายของเขาออกจากทางช่องรักของผม ตอนนี้เราสองคนต่างหอบ ด้วยความเหนื่อย

ฮันนี่ครับ เจ็บมากมั๊ย ^^ ซีวอนยิ้มอย่างสดใสให้ผม และถามด้วยความเป็นห่วง พร้อม

..อะ...อืม........นิดหน่อยน่ะ.... ผมตอบซีวอนโดยไม่มองหน้าเขา ใช่สิ ก็ผมอายนี่นา

ฮันนี่ คุณรู้มั๊ยว่าคุณน่ารักที่สุดในโลกเลย ผมรักคุณนะครับ ^___^ ซีวอนส่งยิ้มพิฆาตให้ผมอีกแล้ว ผมจะละลายแล้วนะ

อืมม....ฉันก็รักนาย ผมบอกซีวอนแล้วซุกหน้าลงบนแผ่นอกกว้างของเขา แล้วพวกเราก็เผลอหลับกันไปด้วยความเหนื่อย

.

.

.

END

อ้ะ คนแต่งใจดีแถมให้นิสนึงอ่ะ

หน้าห้องของซีวอน

นี่....พี่ลีทึกครับ เมื่อกี๊มันเสียงอะไรอ่ะครับ O_O!! นู๋ฟักทองของเราถามพี่ใหญ่ในวงเสียงสัย

อ.....อืม....พี่คิดว่า...........อุ๊บ!

ไม่มีไรหรอก ไอ้มินนี่แกถามคยูกี้แฟนแกจะดีกว่านะ ลีทึกกับฉันขอตัวไปทำแบบนั้นมั่งก่อนแล้วกัน แล้วไอ้หมีก็อุ้มลีดเดอร์ของวง Super Junior ไปทำมิดีมิร้าย เอ๊ย ไม่ใช่ไปเอ่อ..........(คิดเอาเองเหอะ - -*)

อ๊ากกก ไอ้ซอง ไอ้คู้ ช่วยพี่ด้วยยย เสียงของลีทึกไม่เป็นผล น้องๆทั้งสองคนได้แต่ยืนโบกมืออำลา เป็นการแทนว่า โชคดีนะครับพี่ ผมขอโต๊ดด

เออ คยูกี้แล้วตกลงมันเสียงอะไรอ่า o.O?

อืมมม....อยากรู้เหรอครับกระต่ายน้อย งั้นเดี๋ยวไปบอกที่ห้องนะ ป่ะๆๆๆ แล้วไอ้หมาป่าน้องสุดก็คาบกระต่ายน้อยเข้าห้องไปอย่างง่ายดาย โดยที่กระต่ายมันก็ไม่ได้ขัดขืนเพราะความอยากรู้ของมันเร้ย -*-

และต่อจากนั้น..............................(คงไม่ต้องให้บรรยายมั้ง : คนแต่ง)

ENDๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จริงๆละ

..............................................................

ชอบรูปนี้มากมายย อ๊ากกกกก ไปแล้วไปแบบกู่ไม่กับแล้ววว

เม้นให้ด้วยน๊า~~~

............................................................

2007/Apr/29

อะแฮ่มๆๆ ขอแพ่มเล็กน้อย

จาบอกว่า บล็อกนี้จะมีคนแต่งฟิก 3 คนอ่า

ตามชื่อเลย มี D,T , Pมานเป็นชื่อย่อ อ่า..

D =Dream = ดรีม(แล้วกรูจาเขียนทำไมวะเนี่ย)

T =TomTam = ต๋อมแต๋ม (โอ้วว คนไรวะชื่อเท่ห์ชิหาย *0*)

แล้วก็ P=Pom= ปอม

แต่ละคนก็จาแต่งคนละแนว

D- หวานๆเศร้าๆ แมร่งเน้น กล๊อฟไมค์ กับ คยูซองมิน

T -เน้น Y ไม่มีชายหญิงคู่ก็ไม่ค่อยปกติเหอะๆ

แต่รู้สึกตูจาเป็นคนเดียวที่แต่งติดเรท -*- ตูเน้น วอนฮัน!!!!

P - มานหวานๆอ่ะ คอตหวานเลย เน้น ยุนแจ บ๊อมด๊อง

ถ้าจาอ่านชายหญิงก็รออ่านจาก D กะ P เลย T ไม่แต่งเฟร๊ย

เออ แพ่มแค่นี้แหละ เดี๋ยวลงฟิกเลยละกัน